امشب آخرين شب اجراي پري ملکي به همراه گروه
خنيا در تالار وحدت است . اين گروه دو شب پيش هم در اين تالار کنسرت داشت و برنامه
خود را با نام " تهران 1330 " اجرا کرد که به معرفي موسيقي دهه 30 در
تهران اختصاص داشت . ملکي از سال 1373 با تشکيل گروه موسيقي خنيا به اجراي کنسرت
هايي براي بانوان و سپس به اجراهاي همخواني براي عموم پرداخته است .
روزنامه شرق : کنسرت "تهران 1330 " چه مي گويد ؟
پری ملکی : در اين کنسرت گروه
موسيقي سنتي خنيا ، تلاش کرده است در اجرايي به صورت همخواني و همنوازي به معرفي
موسقي دهه 30 در تهران بپردازد .
روزنامه شرق : موسيقي دهه 30 چه ويژگي هايي داشته است ؟
پری ملکی : در تهران که درگيرو
دار عناصر تازه و تجدد خواهانه غرب و حفظ سنت هايش است ، در حالي که به کوشش
علينقي وزيري و پيروانش تجدد در موسيقي تجربه مي شود در سوي ديگر موسيقيدانان ،
نوازندگان و گروهها با بهره گيري از ملودي هاي محلي و شعر هاي ساده تصانيفي مي
سازد که با اقبال عمومي مردم رو به رو مي شود و مردم آنها را دوست دارند و تصور مي
شود خط و مرزي اين دو مورد را از هم جدا مي کند . موسيقي اي که از آن فرهيختگان
است و موسيقي اي که مردم پسند است .
روزنامه شرق : اين ويژگي فقط منحصر به دهه 30 است ؟
پری ملکی : خير به نظر من حتي
تا زمانه ما هم مواردي که ذکر کردم صادق است ، با اين تفاوت که موسيقي اصيل ، سنتي
و جدي پس از انقلاب اسلامي جايگزين موسيقي عامه پسند مي شود . متوجه هستيد که من
در اينجا از اصطلاح " عامه پسند " استفاده کردم ، در حقيقت مي خواهم
بگويم پس از انقلاب سطح سليقه و پسند مردم به سوي موسيقي جدي گرايش پيدا کرد، اما
موسيقي " عامه پسند " شامل موسيقي پاپ ، موسيقي براي نسل جوان و يا
بازخواني هايي از تصانيف قديمي خوانندگان دهه هاي قبلي مي شود .
روزنامه شرق : ما در شرايطي به سر مي بريم که به نظر مي رسد هنوز تکليف موسيقي
در جامعه مشخص نشده است . شما اين شرايط را چگونه مي بينيد ؟
پری ملکی : به هر حال از آنجا
که دولت ها متولي حفظ و اشاعه موسيقي هستند ، خواه و نا خواه با سياستگذاري ها و
مقررات بايد کنار آمد ، اين کنار آمدن شامل اجراي برنامه ها و کنسرت ها ، ضبط و
پخش موسيقي به صورت کاست و سي دي و پخش موسيقي از رسانه هاي راديو و تلويزيون است
. اما موسيقي " همچنان در کشور پر نغمه ايران در خانه هاي ايرانيان خوش ذوق
رايج است " ، چه به صورت لالايي ها ، چه در درمان بيماري ها ، چه در مراسم
سوگ و شادي ها .
روزنامه شرق : فکر مي کنيد اصل دعوا بر سر چيست ؟
پری ملکی : دعوايي نيست . قبلأ
گفتم پس از انقلاب موسيقي سنتي ، اصيل و جدي مورد حمايت مسئولان بوده و آنچه با آن
برخورد مي شود موسيقي سبک ، سطحي و تخديري است .
روزنامه شرق : شما اشاره کرديد به موسيقي عامه پسند و پاپ و موسيقي مورد علاقه
نسل جوان ، به نظر شما اينها مزاحم موسيقي اصيل و جدي نيستند ؟
پری ملکی : به هيچ وجه ، در
همه جاي دنيا ، همه گونه موسيقي وجود دارد . قبل از آنکه به جهان بپردازيم به
سرزمين خودمان نگاه مي کنيم ، شما فکر مي کنيد ، نوجوانان و يا جوان آذربايجاني ،
کردستاني ، مازندراني و گيلاني و جاهاي ديگر موسيقي سنتي و يا پاپ را زمزمه مي کند
؟ جواب مشخص است . مردم هر منطقه اي از ايران موسيقي دلخواه خود را دارند . حالا
بياييد اين موضوع را تعميم دهيم . هر نسلي ، هر قشري به نوعي موسيقي علاقه مند است
در هر جاي دنيا چنين است و در همه جاي دنيا هر روز در سالن هاي کنسرت ، موسيقي
کلاسيک ، موسيقي پاپ و ديگر انواع اجرا مي شود . آنچه مزاحم موسيقي اصيل و جدي است
، طرز تفکري است که سعي مي کند سليقه جامعه را به سويي سوق دهد ، عرصه را گاه تنگ
مي کند و دلايلي ديگر که سبب مي شود اهل موسيقي سنتي ، اصيل و جدي گاه عرصه و صحنه
را ترک کند . گاه منزوي شوند و گاه قهر کنند .
روزنامه شرق : اين عنوان " همخواني و همنوازي " چگونه به وجود آمد ؟
پری ملکی : من بارها ، در گفت
و گو هايي ديگر مسير " موسيقي بانوان " را به صورت داستاني گفته ام که
چگونه با مجوز شفاهي از زير زمين ها و سالن هاي خصوصي شروع شد و بالاخره "
مرکز موسيقي " حضور موسيقي بانوان را پذيرفت و در برنامه هاي رسمي جشنواره
هاي " گل ياس " و " موسيقي دهه فجر " به گروههاي نوازنده و
خواننده زن ، اجازه داد تا براي بانوان برنامه اجرا کنند . در پي اين به رسميت
شناختن ، همخواني و همنوازي تجربه شد . شايد بايد اين راه را مديون " طرح نو
" حسين عليزاده و در اجراي کنسرت " راز نو " دانست . مسئولان
موسيقي پذيرفتند که مي توان به صورت همخواني و همنوازي براي عموم برنامه اجرا کرد
.
روزنامه شرق : مقررات و ضوابط اين نوع چه مسيري را طي کرد ؟
پری ملکی : در آغاز ، حضور دو
زن و يک مرد خواننده و به طور نا محدود نوازنده زن و مرد بي مانع بود . اما بعد
حضور سه زن و يک مرد خواننده الزامي شد .
روزنامه شرق : در بروشور شما هم مي خوانيم که اين مورد رعايت شده است .
پری ملکی : حتي بيشتر از اين
!
روزنامه شرق : چه طور ؟
پری ملکی : برنامه "
تهران 1330 " به گونه اي تنظيم شده است که اقتضا مي کند بيشتر افراد گروه با
هم بخوانند . اين اقتضا از ويژگي هاي موسيقي اي است که به معرفي دهه 30 مي پردازد
.
روزنامه شرق : در سال چند برنامه اجرا مي کنيد ؟
پری ملکی : اجازه بدهيد ، اين
برنامه تمام شود . . اعضاي گروه خستگي روز هاي تمرين از تنشان بيرون برود ، بعد
دوباره با همفکري هم سعي مي کنيم " طرح نويي در اندازيم " .
روزنامه شرق : مگر برنامه ريزي با شما که سرپرست گروه هستيد ، نيست ؟
پری ملکی : هم بله ، هم نه .
گروه موسيقي خنيا هميشه به صورت گروهي نظر مي دهند ، نظر هر کدام در جمع بررسي مي
شود ، همه براي بهتر شدن کار خودشان را سهيم مي دانند و اين از اقبال من است .
